Δυο συμπληρωματικά βιβλία για τον λαϊκισμό, στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, και μια από τις δημοφιλείς σημερινές εκδοχές του, τον εθνικο-λαϊκισμό, μόλις κυκλοφόρησαν στην ελληνική αγορά. Μεταξύ άλλων, και τα δύο επιχειρούν να δώσουν έναν όσο το δυνατόν πιο αναλυτικό ορισμό του όρου. Και τα δύο, επίσης, αναλύουν τις ομοιότητες και τις διαφορές του λαϊκισμού των άκρων. Γιατί ωστόσο δεν είναι νομοτέλεια η επικράτηση των λαϊκιστικών ιδεών; Και πώς οι πολιτικές δυνάμεις της λογικής μπορούν να οδηγήσουν το ανερχόμενο εθνικολαϊκιστικό μέτωπο σε Ελλάδα και Ευρώπη στην ήττα

Το κομματικό κράτος επελαύνει και συγκυβερνώντες λαϊκίζουν με «κόκκινες γραμμές» των απολύσεων στο Δημόσιο, αντί να τις θέτουν εκεί που πρέπει, δηλαδή στην αναβίωση του κομματικού κράτους.

Είναι δύσκολη η δουλειά του αστυνομικού στο καμίνι μιας διαδήλωσης. Μακροχρόνια όμως θα γίνει απείρως πιο εύκολη αν η αστυνομία διδάξει λόγω και έργω τη νομιμότητα και τη λογική.

Η απελευθέρωση της οικονομίας, η θέσπιση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων δεν θα βοηθήσουν μόνο την ανάκαμψη. Θα ενισχύσουν και τη διαπραγμάτευση που έχουμε μπροστά μας.

Απαιτείται ένα νέο θεωρητικό μοντέλο, αλλά αυτό δεν μπορεί να βγει από το χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Τίποτε δεν είναι προφανές στην Ελλάδα. Ούτε καν ότι «Και οι αστυνομικοί έχουν μάνες». Τίποτε δεν είναι αυτονόητο. Ούτε καν ότι νόμος είναι αυτό που ψηφίζει η Βουλή.