Το δικαίωμα των πολιτών να ενημερώνονται για τα πεπραγμένα των εντολοδόχων τους υπερτερεί του δικαιώματος κάποιου στην ιδιωτική ζωή σε ό, τι αφορά -αποκλειστικά- τη σχέση του με το κράτος.
Ενώ σε όλες τις χώρες του κόσμου οι αντιφάσεις επιλύονται με διαβούλευση και αμοιβαίους συμβιβασμούς μεταξύ των αντιτιθέμενων συμφερόντων ή/και επιδιώξεων, στην Ελλάδα οι αντιφάσεις επιδοτούνταν από τον κρατικό προϋπολογισμό.
Δεν υπάρχει άνθρωπος -και δη πολιτικός- που να μην συμφωνεί σε περισσότερες δαπάνες και λίγοι θα διαφωνήσουν για τους έμμεσους φόρους σε τσιγάρα και ποτά.
Οταν το Σύνταγμα δεν είναι σεβαστό γιατί να είναι η Βουλή; Οταν «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» πώς θα ζητήσεις να δικαστεί κάποιος για παράβαση ενός αστικού νόμου;
Το άλλο πάρτι που είχε στηθεί είχε να κάνει με την φούσκα του δανεισμού που οι αγορές είχαν στήσει. Δάνειζαν σαν να μην υπήρχε πραγματική οικονομία, δάνειζαν μέχρι και για να στηθούν ακόμη και χιονοδρομικά κέντρα στην άμμο.
Η μεζούρα της ηθικής Η Αριστερά κυκλοφορεί χρόνια τώρα στη χώρα με τη μεζούρα της ηθικής. Επειδή μαρτύρησε από το μετεμφυλιακό κράτος, καθιέρωσε την αντίληψη ότι αγιοποιήθηκε.