Η περιπέτεια της τιμής του φρέσκου γάλακτος αποδεικνύει ότι όταν η ζήτηση επιμένει στα ακριβά, όλα θα ακριβύνουν. Αν στραφεί προς τα φθηνά τα πάντα θα φθηνύνουν ή θα εκλείψουν από το ράφι.

Μεταξύ του άγριου καπιταλισμού και της επανακρατικοποίησης των υπηρεσιών outsourcing στο δημόσιο υπάρχει και ο δρόμος της ρύθμισης.

Οι εξειδικευμένες επιχειρήσεις σίτισης, καθαριότητας κ.λπ. επιτυγχάνουν οικονομίες κλίμακας και σίγουρα έχουν καλύτερα αποτελέσματα από το να προσλάβει το ΑΠΘ καθαρίστριες, μάγειρες, ελαιοχρωματιστές ή υδραυλικούς.

Μόνο που οι ατέλειες στην ελληνική αγορά δεν αφορούν αποκλειστικά το σκέλος της προσφοράς των προϊόντων. Αφορούν και τη ζήτηση, δηλαδή την συμπεριφορά ημών των καταναλωτών.

Το σοσιαλιστικό μοντέλο ανάλυσης χρειάζεται λίγους πλούσιους κερδοσκόπους και πολλούς πένητες καταναλωτές. Οταν η ζήτηση διαψεύδει το μοντέλο εφευρίσκεται η «καταναλωτική συνείδηση».

Είναι κούφια τα μέτρα για την ακρίβεια που μας πουλάει ο κ. Φώλιας. Κι αυτό επειδή εστιάζονται στα συμπτώματα και όχι στην ασθένεια της εγχώριας αγοράς.

Η αγορά δεν εφευρέθηκε επειδή είναι δεδομένη η ροπή όλων προς την κερδοσκοπία. Εφευρέθηκε για να ικανοποιήσει αυτό το αίτημα.

Την ακρίβεια δεν τη δημιουργεί ο ανταγωνισμός που η κυβέρνηση επιχειρεί να περιορίσει, αλλά η έλλειψή του.

Η αγορά δεν είναι η κόλαση που η τρέχουσα ρητορεία και τα πρωινάδικα μας παρουσιάζουν. Είναι χώρος συνεργασίας και αμοιβαίας κερδοσκοπίας.

Η αγορά λείπει από τον κλάδο των μεταφορών. Το επάγγελμα είναι κλειστό. Το αποτέλεσμα δεν είναι απλώς να έχουμε ακριβές μεταφορές, είναι να μην έχουμε καθόλου βενζίνη.

Ο βασικότερος και πιο μεσοπρόθεσμος παράγων αύξησης της τιμής των τροφίμων είναι η άνοδος του βιοτικού επιπέδου μεγάλων χωρών του Τρίτου Κόσμου.

Κάθε κυβέρνηση καμώνεται ό,τι καταπολεμά την ακρίβεια και κάθε αντιπολίτευση την καταγγέλλει τα «μέτρα ασπιρίνες».

Η αγορά παρουσιάζεται ως μια συνωμοσία όπου συνασπισμένοι οι αγγουροπαραγωγοί έχουν αποφασίσει να αλλάξουν τα φώτα του πτωχού πλην άβουλου καταναλωτή.

Περισσότερα...