Η χώρα θα ζήσει το «πάρτι» του υπονοούμενου...

Στην Ελλάδα οι αστικοί μύθοι που έχουν το μεγαλύτερο σουξέ είναι πολιτικοί. Φτιάχνονται κι εξαπλώνονται ανάλογα με τις φοβίες του πληθυσμού.

Η ιστορία δεν φτιάχνεται από το ένα μεγάλο πράγμα μετά το άλλο. Συσσωρεύεται σαν σκόνη δισεκατομμυρίων μικρών συμβάντων και αποφάσεων.

Aν ποτέ γίνει γλωσσολογική ανάλυση όσων λένε οι πολιτικοί και μετρηθούν οι λέξεις που εκστομίζουν είναι σίγουρο ότι το «κάποιος» (σε όλα τα γένη και όλες τις πτώσεις) θα βρίσκεται στο τοπ 10 σε ό,τι αφορά τη συχνότητα εκφοράς του.

O αρχηγός του ΛΑΟΣ δεν είναι καν ακραίος. Είναι βαθύτατα λαϊκιστής: Θα πει ή θα γράψει οτιδήποτε μπορεί να χαϊδέψει τα αυτιά των ακροατών ή των αναγνωστών του.

O ΛΑΟΣ δεν ζει πολιτικά με τις δικές του απόψεις. Τρέφεται από τα κουφάρια των «ψηφοθηραμάτων» που άφησαν πίσω τους, σαν χόρτασαν οι κατεστημένες πολιτικές δυνάμεις.

Στον ασπρόμαυρο κόσμο του λαϊκισμού, το δίλημμα «τι Πλαστήρας, τι Παπάγος» είναι υπαρκτό.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα του λαϊκισμού είναι ότι πνίγει την πολιτική στον ηθικό χυλό που παράγει.

Ο λαϊκισμός διαπιστώνει τα προβλήματα αλλά ποτέ δεν προτείνει λύσεις. Απλώς δείχνει ενόχους.

Οι γενικές καταγγελίες όχι μόνο δεν βοηθούν στην καταπολέμηση των νοσηρών φαινομένων, αλλά την υποσκάπτουν.

Αυτοί που προσφέρουν δεν το διατυμπανίζουν στα «πρωινά παράθυρα», ούτε προσδοκούν εκλογικά οφέλη από αυτό. Απλώς δίνουν. Οι υπόλοιποι, απλώς φωνασκούν σε φιλόξενες εκπομπές.

Η ταυτόχρονη παρουσία των λαϊκιστικών άκρων στη Βουλή θα δημιουργήσει μετά το 2008 φοβερές πιέσεις στο πολιτικό σκηνικό. Δυστυχώς, σε αντίθεση με τα κλασικά παραμύθια, τα παραμύθια του λαϊκισμού δεν έχουν ποτέ καλό τέλος...

Και στην Θεσσαλονίκη ο πρόεδρος του Λα.Ο.Σ. θα βρει πρόσφορο έδαφος για μια θεαματική παρουσία στις δημοτικές εκλογές. Η ρητορεία των νυν αιρετών αρχόντων της ΝΔ καλλιέργησαν με συνέπεια τον λαϊκισμό στη συμπρωτεύουσα και το μόνο που έχει να κάνει ο κ. Καρατζαφέρης είναι να ανέβει και να δρέψει τους καρπούς της άφρονος πολιτείας των.

Σε περιόδους οικονομικής στασιμότητας ή/και ύφεσης οι απλοϊκές αναλύσεις γίνονται πολιτική έκφραση. Τα προβλήματα μεταφράζονται αμέσως ως ενοχή κάποιων και τότε ο λαϊκισμός μπαίνει ενδυναμωμένος στο πολιτικό παιγνίδι.

Για το 2,7% που εμφανίζει ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός (ΛΑ.Ο.Σ.) ποιος νοιάζεται; Ανησυχεί κανείς γι' αυτή την έρπουσα άνοδο του κόμματος του κ. Γιώργου Καρατζαφέρη;

H Ιστορία συνεχίζεται. Δυστυχώς σε βάρος των ανθρώπων που δοκίμασαν την πλειοδοσία στην πλάτη τους, κι όχι εκείνων που πλειοδοτούν...

Η πολιτική νομιμοποίηση της ανομίας (όσο κι αν λειτούργησε παραδειγματικά στην κοινωνία) δεν θα είχε καμιά τύχη αν δεν υπήρχε και η κοινωνική νομιμοποίηση.