Η εμπειρία έδειξε ότι αν δώσεις εξουσία και αφήσεις ανεξέλεγκτο τον πιο καλών προθέσεων άνθρωπο, στο τέλος αυτός θα καταλήξει να έχει πιο παραβατική συμπεριφορά και από εκείνους τους οποίους κυνηγά.

Το υπάρχον σύστημα επιλογής της ηγεσίας των ανωτάτων δικαστηρίων δημιουργεί το έδαφος για την ατιμωρησία των πολιτικών.

Στον πυρήνα της δικαιοσύνης δεν είναι και το καθήκον της εφαρμογής των νόμων; ΄Η αυτό μηδενίστηκε και στη θεωρία;

Ο περιορισμός των δικαιωμάτων με πρόσχημα την παταξη της εγκληματικότητας και η συνακόλουθη γραφειοκρατία είναι αίτημα των ανίκανων να κάνουν καλά τη δουλειά τους και δικαιολογία των τεμπέληδων.

Η λογική και η εμπειρία έδειξαν ότι τα ολοκληρωτικά καθεστώτα μακροπρόθεσμα δεν είναι απλώς άσχημα, είναι και άχρηστα.

Το πιο ανησυχητικό από τον Δεκέμβρη είναι ότι είχε πολλή οργή δίχως συγκεκριμένο αίτημα. Πράγμα που σημαίνει ότι μπορεί και αύριο να επαναληφθεί.

Η υπόθεση Siemens αρχίζει να μοιάζει πλέον με αμερικανικό φιλμ στο οποίο ατομικά δικαιώματα πολιτών συνθλίβονται ανάμεσα σε πολιτικούς και δικαστικούς σχεδιασμούς.

Το Σύνταγμα, όμως, και ο νόμος περί ευθύνης υπουργών δεν έχει διαφορετικά κριτήρια ενοχής ή αθώωσης ενός κατηγορουμένου. Τα στοιχεία δεν λογίζονται διαφορετικά, αναλόγως της προηγούμενης θέσης αυτού που κατηγορείται.

Ο νόμος περί ευθύνης υπουργών πρέπει να είναι μοναδικό παράδειγμα απονομής δικαιοσύνης παγκοσμίως, ο οποίος όχι μόνο δεν αποκλείει από την απόφαση τους φίλους, γνωστούς ή αντιπάλους του εξεταζόμενου για κάποιο αδίκημα, αλλά τους επιβάλλει!

Ο διορισμός της ηγεσίας της Δικαιοσύνης από τη Βουλή με ευρύτερες συναινέσεις, αντί να τοποθετείται από το υπουργικό συμβούλιο, θα θωρακίσει τη δικαιοσύνη από τις κατηγορίες ότι λειτουργεί προς όφελος της εκάστοτε κυβέρνησης.

Ολοι διαπίστωσαν ότι η απόφαση του κ. Σανιδά να μην στείλει την δικογραφία στη Βουλή του δεν είναι νομικά ορθή. Το πρόβλημα όμως είναι μεγαλύτερο. Η απόφαση δεν έχει καν λογική συνοχή.

H αλλαγή της συνταγματικής διάταξης περί ευθύνης υπουργών είναι μερική απάντηση στο πρόβλημα της διαφθοράς υψηλών κυβερνητικών στελεχών.

Είναι οι αποφάσεις των δικαστηρίων τυπικές;

Τι θα κάνει ένας εισαγγελέας αν χίλιοι φωνάζουν υβριστικά συνθήματα σε μια διαδήλωση; Θα τους συλλάβει όλους ή απλώς θα κάνει ότι δεν ακούει;

Το ζήτημα με τη δικαιοσύνη είναι αντίστοιχο με τη «γυναίκα του Καίσαρα». Δεν αρκεί να είναι ανεξάρτητη, πρέπει και να το δείχνει.

Μεγαλύτερο πρόβλημα για την δικαιοσύνη είναι η σιωπηρή αμφισβήτησή της, το γεγονός ότι όλοι την προσπερνούν.

Η Δικαιοσύνη στην Ελλάδα έχει πρόβλημα. Οχι γιατί πήρε την α' ή τη β' απόφαση, αλλά γιατί διαχρονικά όλες οι αποφάσεις της αμφισβητήθηκαν από όλα τα πολιτικά κόμματα.

Λαμβάνονται υπόψη για τις προαγωγές των δικαστών οι (σύμφωνα με την κρίση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου) λανθασμένες αποφάσεις που βγάζουν;

Τα έξι περιστατικά αστυνομικής βαρβαρότητας που είδαμε στην τηλεόραση -ακόμη κι αν είναι τα μόνα που έγιναν στα αστυνομικά τμήματα τα τελευταία χρόνια- δεν είναι μεμονωμένα.