Το «Δίκτυο» και οι μέθοδοι του...

Το «Δίκτυο για την υπεράσπιση των Πολιτικών και Κοινωνικών Δικαιωμάτων» χρησιμοποιεί ψέματα κι αλήθειες μαζί, παλιές σταλινικές πρακτικές στιγματισμού ατόμων και (το κυριότερο) τις ενοχές του κόσμου της Αριστεράς

Σκηνές από το μέλλον μας...

Κάποιοι θα χαρακτηρίσουν τη δίκη «μέρος της σύγκρουσης με το αστικό κράτος» και θα «θέλουν να λογοδοτήσουν μόνο στο προλεταριάτο». Σοφή κίνηση, ειδικά αν κατηγορείσαι για ληστεία μετά φόνου. Ρίχνεις το μπαλάκι στο προλεταριάτο -κανείς δεν ξέρει την ακριβή διεύθυνση διαμονής του για να το ρωτήσει- κι άσε τους αφελείς («χρήσιμους ηλίθιους» είχαν χαρακτηρίσει τους οπαδούς τους οι «σύντροφοι» της RAF) να νομίζουν πως είσαι επαναστάτης.

Οι ζηλόφθονες Ευρωπαίοι...

O κ. Χρήστος Παπουτσής, δήλωσε σε νεανικό περιοδικό: «Μας ζηλεύουν οι Ευρωπαίοι γιατί δεν καταλαβαίνουν πως γίνεται αυτοί οι τύποι στην Ελλάδα να δουλεύουν όλη μέρα, να διασκεδάζουν και να είναι πάντα κεφάτοι. Δεν μπορούν να το συνειδητοποιήσουν».

Το ανέκδοτο της τρομοκρατίας...

Το πρόβλημα του διαλόγου στράβωσε σ' αυτή τη χώρα ακριβώς επειδή ένα ιδιότυπο «newspeak» (κατά Όργουελ) επιβλήθηκε στη χώρα. Οι λέξεις έχουν αποσυνδεθεί από το νόημά τους, έγιναν υπηρέτες πολιτικών σκοπιμοτήτων