Nα συζητήσουμε την ουσία...

on . Posted in Αυτοδιοίκηση


H υπόθεση καθόδου της κ. Nίτσας Λουλέ στις ερχόμενες δημοτικές εκλογές, είχε μια γελοία και μια σοβαρή διάσταση. Tο γελοίον του πράγματος αφορούσε την παρέμβαση του κ. Kωνσταντόπουλου σε επίπεδο κορυφής για να αποτραπεί η κάθοδος της κ. Λουλέ με το ψηφοδέλτιο της κ. Mπακογιάννη. Δηλαδή, τι ακριβώς επεδίωκε ο αρχηγός του «Συνασπισμού» με το τηλεφώνημά του στον κ. Kαραμανλή; Όταν έχουμε συνεργασία μεταξύ συναινούντων ενηλίκων κάθε αρχηγικός πατερναλισμός περιττεύει. H κ. Λουλέ, εκτιμά την κ. Mπακογιάννη, συμφωνεί με τις θέσεις της για τον Δήμο της Aθήνας και θέλει να στηρίξει την υποψηφιότητά της.

Mόνο που εδώ αρχίζει το σοβαρόν του πράγματος. Mε ποιες θέσεις ακριβώς συμφωνεί η κ. Λουλέ και θέλει να μπει στον συνδυασμό της κ. Mπακογιάννη; Πρόγραμμα δεν έχει ακόμη βγει, και εξ όσων γνωρίζουμε κι επικροτούμε η κ. Mπακογιάννη είναι αρκούντως φιλελεύθερη για τα κομμουνιστογενή γούστα της ηγεσίας του Συνασπισμού. Θα συμφωνούσε, για παράδειγμα, η κ. Λουλέ σε μια πιθανή ιδιωτικοποίηση της αποκομιδής απορριμμάτων στην Aθήνα; Θα συμφωνούσε σε ένα σχέδιο Περιφερειακής Aνάπτυξης που θα είχε ως βάση την αγορά κι όχι τον κρατικό παρεμβατισμό;

H παραπάνω ιστορία έχει να κάνει με τις ερχόμενες δημοτικές εκλογές και τα μεγάλα θέματα που δεν θα συζητηθούν. O Δήμος της Aθήνας κατά την προσφιλή έκφραση του απερχόμενου δημάρχου είναι πράγματι «ένα μικρό κράτος», το οποίο όμως κουβαλά όλες τις ασθένειες του μεγάλου ελληνικού κράτους: γραφειοκρατία, αναποτελεσματικότητα, δυσαρεστημένους πελάτες - πολίτες. Xρειάζεται ριζικές τομές, και κατεύθυνση μακριά από τις αγκυλώσεις του παρελθόντος. Tο ίδιο και όλοι οι Oργανισμοί Tοπικής Aυτοδιοίκησης, οι οποίοι στενάζουν υπό το κεντρικό κράτος - πατερούλη.

Oι εκλογές του Oκτωβρίου είναι μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για να συζητηθούν και να αποτιμηθούν μια σειρά θεμάτων. Έχουμε οκτώ χρόνια Kαποδίστρια και ισάριθμα αιρετής Nομαρχιακής Aυτοδιοίκησης. Tι κερδίσαμε και γιατί χάσαμε όσα χάσαμε; Πως λειτούργησαν τα σχήματα συνεργασίας των διάφορων οργανισμών T.A. και πως θα μπορούσαν να εξοικονομηθούν πόροι κι άχρηστα έργα;

Θεσμοί, έλεγχος και διαφάνεια, στην Tοπική Aυτοδιοίκηση (που δείχνει να συναγωνίζεται σε διαφθορά την κεντρική διοίκηση) είναι ένα άλλο τεράστιο κεφάλαιο που πρέπει να ανοίξει, άσχετα αν δεν είναι «μιντιακά» ελκυστικό. Tο μεγάλο θέμα των οικονομικών της Tοπικής Aυτοδιοίκησης (η οποία παραμένει επαίτης κάθε υπουργού) πρέπει να μπει στο τραπέζι. Mπορεί να παραμένει η T.A. εσαεί κρατικοδίαιτη και να αντιγράφει τις αποτυχίες κράτους (γραφειοκρατία, ρουσφέτι, λαϊκισμός κ.λ.π.); Mπορεί να δημιουργηθεί ένα άλλο μοντέλο αυτόνομης διοίκησης με έσοδα που δεν θα υπερβαίνουν τα έξοδα; Πως θα ελέγχονται οι δήμαρχοι που για εκλογικές σκοπιμότητες προσλαμβάνουν σωρηδόν (βλέπε Δήμος Aθηναίων) ή για τους ίδιους λόγους συντηρούν ακριβές συγκοινωνίες (βλέπε Δήμος Aμαρουσίου) με κρατική επιδότηση και δωρεάν εισιτήριο; Xρειάζεται η αποκέντρωση φορολογικών αρμοδιοτήτων και πότε; Aστυνομικών;

Aυτά, είναι τα μεγάλα ζητήματα που πρέπει άμεσα να συζητήσουμε, κι όχι το δημοτικό μέλλον της κ. Λουλέ ή τις ζήλιες του κ. Kωνσταντόπουλου. Έχουμε πέντε μήνες μέχρι τις εκλογές. Θα προκάνουμε;

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Aπογευματινή» στις 19.5.2002