Οι ΗΠΑ και η Κύπρος

on . Posted in Εθνικά


Και για όσους δεν κατάλαβαν ο αμερικανός υπουργός Εξωτερικών κ. Κόλιν Πάουελ το έκανε λιανά: Ο Τζορτζ Μπους, είπε, «έχει ανανεωμένη λαϊκή εντολή για να εφαρμόσει μία "επιθετική" εξωτερική πολιτική. Ο πρόεδρος δεν πρόκειται να κόψει ταχύτητα ή να κάνει πίσω. Πρόκειται για τη συνέχιση των αρχών του, της πολιτικής του, των πεποιθήσεών του».

Βέβαια ο κ. Πάουελ είχε κατά νου το Ιράκ και τη Μέση Ανατολή ως πεδίο άσκησης επιθετικής πολιτικής, αλλά εμείς καλού-κακού ας σκεφτόμαστε την Κύπρο, όπου επίσης μπορεί να ασκηθεί «επιθετική διπλωματία» κατά τον τρόπο που ασκήθηκε πρόσφατα στην γειτονική «π.Γ.Δ.Μία».

Αναφερόμενοι λοιπόν στην Κύπρο και με αφορμή την μεθαυριανή επίσκεψη του πρωθυπουργού ξέρει κανείς που βρίσκεται αυτό το εθνικό μας θέμα; Ή μήπως θα εκπλαγούμε πάλι με τον τρόπο που εξεπλάγημεν από την προ ημερών αναγνώριση της «ΦΥΡΟΜίας»;

Αυτό που ξέρουμε είναι ότι υπερίπταται ένα βέτο από την Κυπριακή ηγεσία που μεθόδευσε το «όχι» του δημοψηφίσματος τον περασμένο Απρίλιο. Είναι σίγουρο ότι γίνονται παρασκηνιακές διαβουλεύσεις για να συρθεί και η Αθήνα προς αυτή την κατεύθυνση. Είναι σίγουρο ότι θα τεθεί επί τάπητος κατά την επίσκεψη του κ. Καραμανλή στην μεγαλόνησο. Είναι εκπληκτικό αλλά ο ελληνισμός ακόμη τρέφεται από την κληρονομιά του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Όχι μόνο οικονομικά (επιδοτήσεις της Ε.Ε.), αλλά και πολιτικά με τις απειλές «βέτο» σε όλες της δυσμενείς εξελίξεις της μαξιμαλιστικής του πολιτικής. Μόνο που και οι απειλές για «βέτο» δεν είναι ανέξοδες. Έχουν κόστος. Συνήθως πολιτικό και πάντα μεγάλο.

Όσοι λοιπόν πίστεψαν ότι η Ελλάς εκπλήρωσε το χρέος της προς την Κύπρο βάζοντας την στην Ε.Ε. πλανώνται πλάνην οικτράν. Ο δακρύβρεχτος τυχοδιωκτικσμός του κ. Τάσσου Παπαδόπουλου μαζί με την βαθιά Αριστερή «ναι, ίσως όχι» στάση του κ. Δημήτρη Χριστόφια οδηγεί την Ελλάδα μαζί με την Κύπρο σε νέες διπλωματικές -ας ελπίσουμε μόνο- περιπέτειες. Κι ενώ, σύμφωνα με το σχέδιο Ανάν, ήδη θα επέστρεφαν στη Μόρφου κάποιοι πρόσφυγες η Κυπριακή ηγεσία παζαρεύει την αναγνώρισή της από την Τουρκία.

Ο κίνδυνος διχοτόμησης όμως δεν είναι μόνο και δεν είναι κυρίως διπλωματικός. Η ίδια η ζωή εγγράφει νέες υποθήκες στο πρόβλημα. Σύμφωνα με τον διεθνολόγο κ. Φίλιππο Σαββίδη αυτή τη στιγμή υπάρχει οικοδομικός οργασμός στα κατεχόμενα. Και επί των περιουσιών των Ελλήνων. «Ο οικοδομικός οργασμός στην επαρχία της Κερύνειας είναι πρωτοφανής και, ουσιαστικά, ανεξέλεγκτος... Χαρακτηριστικό είναι ότι από το 2002 ως σήμερα έχουν εκδοθεί 2006 "άδειες οικοδομής" για την Κερύνεια μόνο. Οι οικοδομές και τα συγκροτήματα που χτίζονται δεν έχουν κατά κύριο λόγο τουρκοκύπριους ιδιοκτήτες, αλλά αλλοδαπούς. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, ενώ το 2000 ο αριθμός αιτήσεων αλλοδαπών για αγορές ήταν 228, ως τις 6/8/2004 ο αριθμός αυτός έφτασε τις 1.528.» Και ο κ. Σαββίδης συμπεραίνει: «Αν ο οικοδομικός οργασμός συνεχιστεί με τους ίδιους ρυθμούς, οι λεπτές ισορροπίες διευθέτησης του περιουσιακού που προνοούνται στο σχέδιο Ανάν και που εξυπηρετούν τα ελληνοκυπριακά συμφέροντα ανατρέπονται εκ βάθρων. Ένα μελλοντικό σχέδιο μελλοντικό σχέδιο λύσης που πιθανόν να παρουσιαστεί σε 2 ή 5 ή 10 χρόνια θα αντικατοπτρίζει τα νέα τετελεσμένα στο θέμα των περιουσιών... Η ραγδαία οικοδομική ανάπτυξη στα κατεχόμενα αυξάνει και τις ανάγκες του εργατικού δυναμικού. Για να καλυφθούν αυτές οι ανάγκες, οι κατοχικές αρχές επιτρέπουν την είσοδο εργατών από την Τουρκία»| αλλοιώνοντας τα ήδη δυσμενή για τους ελληνοκυπρίους δημογραφικά δεδομένα (Φίλιππος Σαββίδης, «Πως "τσιμεντώνεται" η διχοτόμηση» Βήμα 9.11.2004)

Συμπέρασμα: ακόμη κι αν οι ΗΠΑ δεν ακολουθήσουν «επιθετική πολιτική» στο Κυπριακό ακόμη κι αν διπλωματικά παγώσει ο χρόνος, η ζωή στα Κατεχόμενα δεν σταματά. Με άλλα λόγια: στην επόμενη διαπραγμάτευση δεν θα παζαρέψουμε μόνο εμείς το σχέδιο Ανάν. Θα το παζαρέψουν κι εκείνοι...

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Απογευματινή» στις 10.11.2004