Η αλβανική περιπέτεια του Προέδρου

on . Posted in Εθνικά


Ανεγκέφαλοι υπάρχουν παντού. Πόσω δε μάλλον στην Αλβανία. Για την ακρίβεια, τα Βαλκάνια είναι γεμάτα από δαύτους. Προχθές είχαμε τους «Γκρίζους Λύκους» στην Τουρκία, χθες τους «Γκρίζους Αλβανούς» κι αύριο πιθανώς να επανεμφανιστούν κάποιοι «Γκρίζοι πΓΔΜιανοί» που θα ζητούν να... απελευθερωθεί από τον ελληνικό ζυγό η Λάρισα. Μπορεί να υπάρξουν κι Ελληνες που θα ζητήσουν να μας... επιστραφεί το Αφγανιστάν, μιας και ο πρόγονός μας Αλέξανδρος έχει φτάσει κι έχει αφήσει τα ίχνη του εκεί. Αυτού του τύπου η συλλογιστική μόνο όριο έχει τη φαντασία. Εδώ ήδη υπάρχουν κάποιοι που θεωρούν τον Σείριο ελληνικό -και σίγουρα θα διαδήλωναν γι' αυτό-, απορούμε γιατί υπήρξαν κάποιοι Αλβανοί που διαδήλωσαν για την Τσαμουριά;

Φυσικό κι επόμενο είναι, λοιπόν, κάθε φορά που ένας Βαλκάνιος ηγέτης επισκέπτεται μια χώρα να υπάρχουν διαδηλώσεις λίγων -κι ευτυχώς όσο περνά ο καιρός αυτοί γίνονται όλο και λιγότεροι- οι οποίοι εναντιώνονται στην επίσκεψη. Αλλά και στις επισκέψεις άλλων ηγετών το ίδιο γίνεται. Όταν, για παράδειγμα, ήρθε ο Αμερικανός πρόεδρος κ. Μπιλ Κλίντον κάηκε το κέντρο της πόλης. «Δολοφόνο» τον ανεβάζαμε, «φονιά των λαών» τον κατεβάζαμε. Οι διαδηλώσεις, λόγω του Κοσόβου, ήταν μαζικές, αλλά εκείνος δεν πτοήθηκε. Θεώρησε τις σχέσεις των δύο χωρών πιο σημαντικές. Ήρθε, ζήτησε συγγνώμη για το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου και απήλθε.

Οι διαδηλώσεις και δη οι ολιγάριθμες σπανίως αποτρέπουν επισκέψεις ξένων ηγετών, κι αυτό γιατί αποτελούν σχεδόν τυπική διαδικασία. Δεν διαδήλωσαν ελληνικές εθνικιστικές ομάδες όταν ήρθε ο κ. Ταγίπ Ερντογάν στην Αθήνα; Όταν με το καλό πάει ο κ. Κώστας Καραμανλής στην Τουρκία δεν θα ξαναδιαδηλώσουν οι Μαύροι (και ουχί Γκρίζοι) Λύκοι; Τα συμφέροντα, όμως, που διακυβεύονται είναι σημαντικότερα από τις φωνές των έξαλλων. Σε μια δύσκολη περιοχή, όπως είναι τα Βαλκάνια, η σωφροσύνη των ηγετών ακυρώνει τοις πράγμασι τα εθνικιστικά γινάτια των παλαβών. Προωθούν τη συνεργασία κοιτώντας το μέλλον. Δεν σύρονται πίσω στο παρελθόν όπου κάποιοι με ιαχές τούς τραβάνε.

Γι' αυτό ήταν λάθος η αποχώρηση του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Κάρολου Παπούλια να διακόψει την επίσκεψή του στην Αλβανία, επειδή διαδήλωσαν 100, άντε 150 άτομα. Πιθανώς να μην έπρεπε να πάει. Τι στην ευχή! Τόσα χρόνια υπουργός Εξωτερικών ήξερε -όλοι γνωρίζουμε- ότι κάποιες ομάδες Αλβανών ζητούν αποζημιώσεις για περιουσίες στην Ήπειρο. Κάθε φορά μπαίνει το θέμα και η πολύ αυστηρή απάντηση του πρώην Προέδρου κ. Κωνσταντίνου Στεφανόπουλου, σε προηγούμενη επίσκεψή του, ήταν η ορθή στάση. Τουλάχιστον, τότε, δεν «ανακάλυψαν» όλα τα ειδησεογραφικά πρακτορεία του κόσμου ότι δήθεν υπάρχει κάποιο θέμα Τσαμουριάς μεταξύ Ελλάδος και Αλβανίας. Η διακοπή της επίσκεψης πυροδοτεί μια σπέκουλα στα διεθνή τμήματα όλων των μεγάλων ειδησεογραφικών οργανισμών -οι αρχισυντάκτες και οι συντάκτες των οποίων φυσικά δεν ξέρουν τα πώς και τα γιατί του θέματος. Από μια άποψη, δηλαδή, οι 100 ή 150 διαδηλωτές πέτυχαν το στόχο τους. Δημοσιοποίησαν πολύ ευρύτερα τη διαμαρτυρία τους, απ' ό,τι ο όγκος και τα αιτήματά τους μπορούσαν.

Η εν θερμώ αντίδραση του κ. Κάρολου Παπούλια είναι ανθρωπίνως κατανοητή, αλλά δεν βοηθά τον τόπο και την κυβέρνηση, που αυτή τη στιγμή -και λόγω των διεργασιών για την ανεξαρτητοποίηση του Κοσόβου- βαδίζει σ' ένα βαλκανικό ναρκοπέδιο. Η ψυχραιμία είναι πάντα καλύτερος σύμβουλος...

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Απογευματινή» στις 2.11.2005