Της Χαμάς τους ο χαβάς…

on . Posted in Κόσμος


Είπαμε ότι οι δημοκρατίες είναι πιο ανεκτικές, απ' ό, τι καθεστώτα ανεγκέφαλων φανατικών που σπρώχνουν τους λαούς στην καταστροφή, αλλά ποιο είναι το όριο της ανοχής των; Μέχρι της αυτοκαταστροφής των ίδιων των δημοκρατιών; Σύμφωνοι! Ο παλαιστινιακός λαός εξέλεξε τη Χαμάς και η επιλογή του είναι σεβαστή, αλλά αυτό σημαίνει ότι πρέπει και να τη χειροκροτούμε; Ή μήπως να τη χρηματοδοτούμε χωρίς καν να ελέγχουμε τι γίνονται τα λεφτά που στέλνουμε;

Μια από τις αριστερές μπαρούφες που άκριτα διακινούνται στον δημόσιο διάλογο είναι ότι ΗΠΑ και Ευρώπη σταμάτησαν να χρηματοδοτούν τους Παλαιστινίους μόλις αυτοί εξέλεξαν τους «τρελούς του Θεού» στην εξουσία: «Τιμωρούν τον παλαιστινιακό λαό για τις επιλογές του», είναι το σύνθημα που διαρκώς επαναλαμβάνεται μέχρι που έγινε σκληρό δόγμα. Και με αυτή τη στρεβλή λογική ρίχνουν και τις αντιευρωπαϊκές βολές: «Δεν σας τα λέγαμε εμείς; ΕΟΚ και ΝΑΤΟ είναι το ίδιο συνδικάτο. Η Ευρώπη ξεσκεπάστηκε και ακολουθεί την πολιτική των ΗΠΑ».

Το πρώτο ερώτημα, βέβαια, σ' αυτού του τύπου τις αιτιάσεις είναι: Και τι ακριβώς έπρεπε να κάνει η Δύση μετά το ανεπιθύμητο γι' αυτήν αποτέλεσμα; Να αυξήσει τη χρηματοδότηση; Να σκεφθεί ότι τώρα, λόγω Χαμάς, οι Παλαιστίνιοι θα έχουν περισσότερα έξοδα για ρουκέτες και θα πρέπει να δώσουν κάτι παραπάνω; Να πουν «μπράβο, παιδιά, που εκλέξατε αυτούς που θέλουν την καταστροφή του Ισραήλ και να... Εμείς δεν σας τιμωρούμε, αλλά πάρτε και κάτι επιπλέον για να εξοπλιστεί καλύτερα η Χαμάς»;

Τα παραπάνω δεν είναι σχήμα λόγου, είναι η διαμάχη που έχουν οι χρηματοδότριες χώρες με τους εκλεγμένους των Παλαιστινίων. Η Χαμάς θέλει τη βοήθεια εν λευκώ, οι χρηματοδότες θέλουν να εξασφαλίσουν ότι τα λεφτά τους δεν θα γίνονται εκρηκτικά για να ανατινάζονται παιδάκια σε ισραηλινά λεωφορεία. Κι εξάλλου, όταν ένας λαός λιμοκτονεί -κατά πώς λένε τα ελληνικά ΜΜΕ- ξοδεύεις και την τελευταία πεντάρα σε τρόφιμα, δεν αγοράζεις πυραύλους για να τους εκτοξεύεις σ' αυτούς που σε αδίκησαν. Κινητοποιείς τον λαό να ικανοποιήσει τις ζωτικές του ανάγκες, δεν ρίχνεις το βάρος στη στρατολόγηση αμούστακων παλικαριών για να γίνουν «μάρτυρες». Οργώνεις όση γη κατέχεις, δεν φτιάχνεις τούνελ για τη μεταφορά οπλισμού.

Σε κάθε πόλεμο οργιάζει η εκατέρωθεν προπαγάνδα. Την ισραηλινή τη βλέπουμε και ορθώς την επικρίνουμε με σφοδρότητα. Αυτή έχει να κάνει κυρίως με την πολιτική τους στα κατεχόμενα. Ολο δηλώνουν ότι αποσύρονται στα σύνορα του 1967 και όλο κάποιοι δικοί τους ανεγκέφαλοι επεκτείνουν τους οικισμούς.

Από την άλλη, όμως, υπάρχει και η προπαγάνδα της Χαμάς, που χρησιμοποιεί το δράμα ενός λαού για να επιτύχει τα έτσι κι αλλιώς ανεδαφικά θρησκευτικο-πολιτικά της οράματα. Η στρατηγική της είναι η θυματοποίηση των Παλαιστινίων, για να μπορούν να δείχνουν νεκρά μωρά στην τηλεόραση. Σύμφωνοι! Το Ισραήλ φέρει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για όσα γίνονται. Αλλά αυτό δεν αθωώνει τους Χανίγια και άλλους θρησκόληπτους αυτού του κόσμου.

Στην Ελλάδα, το πρόβλημα για μια ακόμη φορά είναι ο δαλτονισμός στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης. Είπαμε: Το πρώτο θύμα ενός πολέμου είναι η αλήθεια, αλλά τόσοι πρόθυμοι θύτες δεν υπάρχουν ούτε στα παλαιστινιακά εδάφη.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή» στις 9.1.2009