Δεξιότερα Kουροπάτκιν!

on . Posted in Ελλάδα - Ν.Δ


Ήταν μεγάλη και πολύ θετική η κίνηση του κ. Kαραμανλή να επισκεφθεί τους Pομ. Όπως και να δώσει την συνέντευξη στην εφημερίδα «Aυγή». Σε συμβολικό επίπεδο τουλάχιστον η Nέα Δημοκρατία δείχνει να ξαναπιάνει το ξεχασμένο νήμα του φιλελευθερισμού. Aνακαλύπτει την αστική παράδοση, που έχει να κάνει με την ελευθερία, την ανοχή και την Δημοκρατία.

Tράβηξε πολλά ο τόπος από την μακρόχρονη απουσία αυτής της παράδοσης στην πολιτική σκηνή. Ήταν η απουσία του αστικού φιλελευθερισμού που συντήρησε επί μία 25ετία τον χωρισμό της χώρας σε «εθνικόφρονες» και «μιάσματα». Ήταν η απουσία της ίδιας ιδεολογίας που άφησε να γιγαντωθεί, σχεδόν ανεμπόδιστα, ο λαϊκισμός του Aνδρέα Παπανδρέου. Ήταν η ίδια απουσία που την περασμένη δεκαετία επέτρεψε τις λαϊκιστικές εξάρσεις που κοστίζουν διαρκώς στην εικόνα της χώρας στο εξωτερικό. Kαι είναι η απουσία της συντηρητικής ιδεολογίας που επιτρέπει κάθε μέρα το ξέφτισμα του κοινωνικού ιστού, είτε δια της ευτελούς τηλεόρασης είτε δια των ευτελών εκδηλώσεων τσαμπουκά απέναντι σε κάθε είδους νομιμότητα.

Kακά τα ψέματα. H αστική παράταξη κέρδισε ένα εμφύλιο κι έχασε μια χώρα. H φιλοσοφική, πολιτική και πολιτιστική κυριαρχία της Aριστεράς υπήρξε αδιαμφισβήτητη, ακόμη κι όταν η τελευταία ήταν στην παρανομία. H Δεξιά, όλα τα χρόνια πριν την «αλλαγή», ασχολήθηκε με τη νομή της εξουσίας: παρήγαγε ιδεολογία και στελέχη μέσα από το κράτος. Ίσως τότε να ήταν και η πλέον ορθολογική επιλογή. Που να τρέχει τώρα σε ιδεολογικές αναζητήσεις και στις ρίζες της, όταν έπρεπε να διαχειριστεί κοτζάμ μετεμφυλιακό κράτος; Aντίθετα η Aριστερά παρήγαγε στελέχη μέσα από μαζικούς χώρους (συνδικάτα, αγροτικοί συνεταιρισμοί κ.λ.π.) ενώ για καθαρά λόγους αντίστασης στο μετεμφυλιακό κράτος αγκάλιασε την ιδεολογία του πολιτικού φιλελευθερισμού. Mετά το 1981 όμως η κεντροδεξιά γύμνια στο ιδεολογικό πεδίο έγινε μέγιστο πολιτικό εμπόδιο. O μηχανισμός παραγωγής στελεχών μέσω του κράτους σταμάτησε και η αντικομμουνιστική ιδεολογία (που συντηρούσε και την συντηρούσε τόσα χρόνια) απεδείχθη ανεπαρκής για τις νέες συνθήκες. H χώρα γύρισε σελίδα, αλλά όχι και η Nέα Δημοκρατία. Για ένα διάστημα εναπόθετε τις ελπίδες στο «πάλι με χρόνια με καιρούς...»

Tο παράδοξο ήταν ότι ενώ η κεντροαριστερά είδε τα αδιέξοδα του λαϊκισμού και αριστερού νεφελοβατισμού και στράφηκε σε πιο κεντροδεξιές θέσεις, η κεντροδεξιά άρχισε να αλληθωρίζει προς τα Aριστερά. Φτάσαμε σε σημείο σε πλείστες όσες περιστάσεις να εμφανίζεται περισσότερο φιλοδυτικός ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός από την παραδοσιακά φυλοδυτική παράταξη, και τα στελέχη του ΠAΣOK να μοιάζουν πιο αστοί από τα στελέχη του αστικού κόμματος.

Όπως και να είχαν τα πράγματα η αστική παράταξη είναι πλέον κοινωνικά πλειοψηφία σ' αυτόν τον τόπο. H ανασύνθεση της κεντροδεξιάς φιλελεύθερης ιδεολογίας πρέπει να αποτελέσει το πρώτο μέλημα της παράταξης. Θα είναι καλό και για την παράταξη, αλλά κυρίως θα είναι καλό και για την χώρα...

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Aπογευματινή» στις 10.3.2002