Κατακρεουργώντας τις έννοιες

on . Posted in Ελλάδα - Αριστερά

Η μεγαλύτερη ζημιά που έκανε η ιδεολογική κυριαρχία της Αριστεράς στον τόπο, δεν ήταν οικονομική. Αυτή μπορεί να διορθωθεί με μερικά δισ. παραπάνω· φυσικά από τους επιπλέον φόρους μας, που οι περήφανοι «διαπραγματευτές» επιβάλλουν στον ελληνικό λαό. Δεν θα είναι καν εθνική, αν και τα παλικάρια της «Πρώτης Φοράς» -ντυμένα με στολές παραλλαγής ή όχι- το παλεύουν με θέρμη. Η μεγαλύτερη ζημιά στον τόπο είναι η κατακρεούργηση των λέξεων και των εννοιών, δηλαδή των εργαλείων που έχουμε να πορευόμαστε και να συμβιώνουμε.

Δεν αναφερόμαστε στις έννοιες της παραγωγικότητας, της αξιολόγησης, της επιχειρηματικότητας κ.λπ. Αυτές είναι από «καπιταλιστικές» μέχρι «νεοφιλελεύθερες» και φυσικά τις αποστρέφονται όλοι. Δεν αναφερόμαστε ούτε στις έννοιες της νομιμότητας, του δικαιώματος όλων να ομιλούν, του δικαίου που παράγει η πλειοψηφία κ.ά. Αυτές είναι «αστικοδημοκρατικές» και χρειαζόταν στην Αριστερά μόνο την εποχή που ήταν κυνηγημένη και τώρα τις συκοφαντεί με περίτεχνα μεταμοντέρνα ευφυολογήματα, ή την γκράντε Μήλεια θεωρία ότι «η επανάσταση παράγει δίκαιο». Δεν αναφερόμαστε καν σε σοσιαλδημοκρατικές έννοιες. Το κράτος πρόνοιας είχε κακοπάθει επί πολλά έτη, ως «καπιταλιστικό τερτίπι». Κατά τον ίδιο τρόπο θάφτηκε και η έννοια της ευασφάλειας, που ήταν η μόνη σοσιαλδημοκρατική απάντηση στην θύελλα της παγκοσμιοποίησης.

Θα αναφερθούμε όμως στην έννοια της «αλληλεγγύης» που έγινε παιγνίδι στα χέρια διάφορων τραμπούκων, οι οποίοι δηλώνουν (αληθώς; ψευδώς;) ότι θέλουν να βοηθήσουν κάποιους καταπατώντας βάναυσα τα δικαιώματα άλλων. Αυτό έμαθε με τον σκληρό τρόπο και η ιδιοκτήτρια του κτιρίου που στέγαζε το Ξενοδοχείο «City Plaza» στην Αχαρνών. Η κ. Αλίκη Παπαχελά, η οποία αν και συμμετείχε σε διάφορες δράσεις του Κινήματος των Αλληλέγγυων έγραψε στο facebook: «Αναγκάζομαι να κάνω δημοσίευση που δεν θα ‘θελα, επειδή μαθαίνω ότι έχει γίνει και σελίδα καλέσματος αλληλέγγυων στο facebook για να στηρίξουν την κατάληψη του ξενοδοχείου CITY PLAZA στην Αχαρνών. To ξενοδοχείο είναι ιδιοκτησίας μου, δεν είναι εγκαταλελειμένο, προσπαθώ εδώ και χρόνια να το πουλήσω... Το κτίριο δεν είναι εγκαταλελειμένο, ούτε κατασχεμένο, ούτε δημευμένο. Δεν έχει υποθήκες και τα χρέη του αφορούν τα ΕΝΦΙΑ και τα πανωτόκια του τα τελευταία χρόνια που δεν υπήρχαν έσοδα για να πληρωθούν οι μνημονιακοί φόροι, και τα ταμεία που αφορούν αποκλειστικά εμένα, γιατί είμαι η μόνη εργαζόμενη της εταιρίας μου. Αλλοι εργαζόμενοι που να τους χρωστάω δεν υπάρχουν ούτε πιστωτές. Αρκετά με τα ψέμματα που διαδίδετε».

Φυσικά, μετά την καταγγελία της, δέχθηκε βροχή λεκτικών επιθέσεων από τους επαναστάτες που κυκλοφορούν με διάφορα ψευδώνυμα και είναι πιο «Αλληλέγγυοι» από την ίδια. Το γεγονός ότι το κτίριο, όντας υπό κατάληψη, δεν μπορεί να πωληθεί και η ίδια κινδυνέυει με προσωποκράτηση για υπέρογκα χρέη προς την εφορία, δεν συγκινεί τους «επαναστάτες». Το βασικό είναι να κάνουν το «επαναστατικό» τους κομμάτι, αδιαφορώντας φυσικά αν ακόμη μία μια χρήσιμη για το κοινωνικό σύνολο έννοια, αυτή δηλαδή της «Αλληλεγγύης», κατακρεουργείται βάναυσα. Τελικώς, ίσως έπρεπε να γίνει κι αυτό για να καταλάβουμε με ποια «Πρόοδο» έχουμε μπλέξει...

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή» στις 24.4.2016