Στη μάχη του συμβολικού

on . Posted in Ελλάδα - Αριστερά

Στον τομέα της παραγωγής, η ριζοσπαστική Αριστερά δεν διακρίθηκε ποτέ. Η οικονομική της πρόταση ήταν πάντα προϊόν ενός μείγματος ιδεοληψιών, άγνοιας του πραγματικού κόσμου και γινατιών ενάντια σε κάθε πρακτική που είχε αποτελέσματα. Γι’ αυτό κι όποτε κυβέρνησε (ριζοσπαστικώς) τα έκανε μούσκεμα.

Μόνο σε έναν τομέα παραγωγής διακρίθηκε, διαχρονικώς: στην παραγωγή συμβολισμών. Η κομμουνιστική και κομμουνιστογενής Αριστερά μπορούσε να παράγει σύμβολα από το τίποτε. Από έναν εργάτη που εξόρυσσε περισσότερο κάρβουνο από τους συναδέλφους του μέχρι και ανθρώπους που πέθαναν μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ. Εστησε και μνημεία για όλους τους παραπάνω...

Τώρα τελευταία, όμως, ούτε σε αυτό πάει καλά. Απόδειξη οι παραφωνίες σε δύο κορυφαίους συμβολισμούς κατά τη διάρκεια της επιδημικής κρίσης. Τους χλεύασε και απαξίωσε, ίσως επειδή δεν ήταν δικοί της. Εκτοξεύθηκαν βιτριολικά σχόλια για το χειροκρότημα, προ ημερών, στους γιατρούς και νοσηλευτές από τα μπαλκόνια. «Οι γιατροί θέλουν μάσκες και αναπνευστήρες και όχι χειροκροτήματα», είπαν πολλοί, οι οποίοι κάθε χρόνο νικούν τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό κάνοντας μια βόλτα μέχρι την πρεσβεία των ΗΠΑ. Είναι δε περίεργο να επικρίνουν ως σχεδόν επιζήμιο το χειροκρότημα, άνθρωποι που νομιμοποιούσαν τους προπηλακισμούς πολιτικών αντιπάλων τους ως «συμβολικούς». Ας μην ξεχνάμε ότι ένα διάστημα μεγαλούργησε σε αυτήν τη χώρα το οξύμωρον της «συμβολικής βίας».

Η δεύτερη κίνηση, που συνέλαβε εξαπίνης τους επαγγελματίες του συμβολισμού, ήταν η πρόταση του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη να παράσχουν για δύο μήνες υπουργοί, βουλευτές και στελέχη της Ν.Δ. τη μισή τους αποζημίωση στη μάχη κατά του κορωνοϊού. Η άτακτη αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν να πλειοδοτήσει ζητώντας τρεις μήνες αντί για δύο, ενώ από τα στελέχη του, άλλος για Χανιά τράβηξε και άλλος για Χαλκίδα. Ο κ. Παύλος Πολάκης δήλωσε ότι «θα προχωρήσω σε αγορά ειδών προστασίας για το προσωπικό του Νοσοκομείου Χανίων, αξίας όσο το μισό του μισθού μου και θα τα παραδώσω στη διοίκηση του Νοσοκομείου! Αυτή θα είναι η συνεισφορά μου για τον πρώτο μήνα, ενώ αναλόγως τι θα νομοθετήσει η κυβέρνηση θα πράξω τους άλλους δυο μήνες». Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Στέλιος Κούλογλου είπε «να δώσω όχι τον μισό, αλλά ολόκληρο τον μισθό μου εάν ανοίξει το νοσοκομείο της Χαλκίδας». Τώρα γιατί στη Χαλκίδα, που δεν έχει κρούσματα, και όχι στο νοσοκομείο της Καστοριάς που λυγίζει από τον αριθμό των περιστατικών COVID-19, ένας Θεός ξέρει...

Επί της ουσίας, πάντως, αυτές οι διαφοροποιήσεις δεν έχουν και τόση σημασία. Το βασικό είναι η κοινή στάση των πολιτικών δυνάμεων προς ένα σκοπό. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό, όμως, είναι ότι για πρώτη φορά δεν είναι η Αριστερά που πρωταγωνιστεί στη σφαίρα του συμβολικού. Μετά το ηθικό χάνει και αυτό το πλεονέκτημα...

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή» στις 2.4.2020