Οι εμπρηστές ως κάποια λύσις

on . Posted in Eλλάδα

Καλά όλα τα άλλα. Αλλά αποτελεί ένδειξη εμπρησμού ότι στο δάσος βρέθηκε «συσσωρευμένη καύσιμη ύλη όπως κλαδιά και ξύλα»; Μήπως βρέθηκαν και περιττώματα αρκούδας, που ως γνωστόν ανακουφίζεται στο δάσος; Δεν είναι ακόμη σαφές τι συνέβη με την καταστροφική πυρκαγιά στην Εύβοια, αλλά τα «υλικά καύσης, όπως στουπιά, πλαστικά μέρη μπιτονιών (τα οποία ενδεχομένως είχαν εύφλεκτο υγρό), κάποια φιαλίδια υγραερίου» είναι δείγματα της ελληνικής χλωρίδας. Εδώ βρέθηκε κοτζάμ λεκάνη τουαλέτας στον βυθό της Ανδρου δεν θα βρίσκονταν φιαλίδια των λεγόμενων «camping gas» στα ελληνικά δάση;

Το σενάριο του πανούργου (και χωρίς πινακίδες) εμπρηστή παίζεται κάθε φορά ύστερα από μια μεγάλη πυρκαγιά σε δάσος. Εχουν διατυπωθεί διάφορες δοξασίες για τις φωτιές που βάζουν χουντικοί, Τούρκοι, οικοπεδοφάγοι, μέχρι το ΠΑΣΟΚ και οι αντιεξουσιαστές. Το 2007, μετά την καταστροφική πυρκαγιά στην Πεντέλη, ο βουλευτής της Ν.Δ. κ. Μάκης Γιακουμάτος άφησε υπονοούμενα για το κόμμα της τότε αξιωματικής αντιπολίτευσης λέγοντας «μήπως το πράσινο καίει το πράσινο;» (18.7.2007). Ακολούθησε ο κ. Αρης Σπηλιωτόπουλος ο οποίος δήλωσε ότι «το μαύρο καίει το πράσινο» και όταν ρωτήθηκε, αν έχει κάποια στοιχεία που τον οδήγησαν σ’ αυτήν την καινοτόμο θεωρία αντέστρεψε την υποχρέωση απόδειξης. «Εσείς», είπε, «έχετε κάποια στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι τις φωτιές δεν τις βάζουν οι αντιεξουσιαστές;».

Η αλήθεια είναι ότι οι εμπρηστές των δασών δεν είναι απλώς «μια κάποια λύσις». Είναι η κατ’ εξοχήν βολική για όλους καταφυγή. Από τις κυβερνήσεις που δεν οργανώνουν με ορθολογικό τρόπο τους μηχανισμούς πυροπροστασίας και πυρόσβεσης, μέχρι τα στελέχη των μηχανισμών που δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους, μέχρι τον ΑΔΜΗΕ (ΔΕΗ) που δεν φροντίζει να υπάρχουν αντιπυρικές ζώνες γύρω από τις κολόνες μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος, με αποτέλεσμα οι σπινθήρες να προκαλούν πλείστες όσες πυρκαγιές και μέχρι τους εκδρομείς ή κατοίκους περιοχών πέριξ των δασών που δεν ακολουθούν τις οδηγίες για την αποφυγή πυρκαγιών τις επικίνδυνες ημέρες. Οσο για τα υπολείμματα «εμπρηστικών μηχανισμών», που πάντα βρίσκονται στους τόπους της πυρκαγιάς, όπως «πλαστικά μέρη μπιτονιών τα οποία ενδεχομένως είχαν εύφλεκτο υγρό», όποιος έχει περάσει από δρόμους που διασχίζουν τα δάση θα βρει ολόκληρες χωματερές, όχι μόνο με πλαστικά μπιτόνια, αλλά ολόκληρες οικοσκευές· ψυγεία, πολυθρόνες, κομμάτια νοβοπάν που ήταν κάποτε βιβλιοθήκες· μην πούμε για συσκευασίες τροφίμων, πλαστικά ποτήρια και μπουκάλια που είναι το πιο σύνηθες στοιχείο της ελληνικής χλωρίδας.

Υπάρχουν βεβαίως και εμπρηστές και πολλάκις συλλαμβάνονται. Αλλά χωρίς να έχουμε στατιστικά στοιχεία, μπορούμε να εικάσουμε ότι οι κακόβουλοι εμπρησμοί είναι συντριπτικά λιγότεροι από εκείνους του «έλα μωρέ, τώρα...».

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή» στις 17.8.2019