Το μέτωπο των αρνητών

on . Posted in Eλλάδα

Υπάρχουν λογιών λογιών «ψεκασμένοι». Υπάρχουν οι αρνητές του ιού, που συνήθως είναι και συνωμοσιολόγοι· λέμε συνήθως, διότι εκεί έξω βρίσκονται και κάποιοι που νομίζουν ότι η φασαρία οφείλεται στα ΜΜΕ για να πουλήσουν λίγα φύλλα παραπάνω ή να ανεβάσουν τηλεθέαση. Είναι οι «λοιμωξιολόγοι εκ του προχείρου», οι οποίοι –με πρώτο τον Αμερικανό πρόεδρο Τραμπ– κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι έχουμε να κάνουμε με μια «γριπούλα που θα περάσει». Υπάρχουν οι αρνητές της μάσκας, εκείνοι που ψευδώς ισχυρίζονται ότι δεν επιτρέπει την αναπνοή, και οι πολλοί που είναι έξω μύτη και καρδιά. Οι τελευταίοι φέρονται σαν τους οδηγούς που δεν φορούν ζώνη. Ξέρουν ότι σώζει ζωές, αλλά «σιγά μην τύχει σε εμένα το κακό…».

Στην Ελλάδα, δυστυχώς, έχουμε και τους κληρικούς, οι οποίοι αρνούνται επιδεικτικώς –και μάλιστα ενώπιον της πολιτειακής και πολιτικής ηγεσίας του τόπου– να φορέσουν μάσκα και αυτό παρά το γεγονός ότι ιερείς μολύνθηκαν (και μόλυναν πιστούς) και είχαμε έκρηξη κρουσμάτων στο πιο άγιο μέρος της Ελλάδος, στον Αθω. Πριν από ένα μήνα αποκαλύφθηκαν 13 κρούσματα σε δύο μονές, και ο κ. Σωτήρης Τσιόδρας έτρεξε άρον άρον για να συμμαζέψει την κατάσταση. Η άρνηση της μάσκας εκ μέρους των ιερέων και επισκόπων δεν έχει καν μεταφυσική θεμελίωση. Αντε να πιστέψουμε ότι το κρασί και το ψωμί με κάποιον μαγικό (μυστηριακό) τρόπο μετατρέπεται σε «σώμα και αίμα του Χριστού» και συνεπώς δεν κολλάει ο ιός· ο οποίος παρεμπιπτόντως είναι πρωτεΐνη και νουκλεϊκό οξύ, οπότε δεν χαμπαριάζει από προσευχές και ευλογίες, αλλά τέλος πάντων… Για τη μάσκα, τι δικαιολογία έχουν; Δεν ταιριάζει με τα χρυσοποίκιλτα άμφιά τους;

Τέλος, υπάρχουν και οι αρνητές της ατομικής ευθύνης. Αυτοί βρίσκονται στα αριστερά ή στα πολύ δεξιά του πολιτικού φάσματος. Εχουν μπολιαστεί με τη μεταφυσική πίστη ότι το κράτος μπορεί και πρέπει να τα κάνει όλα, ενώ η μόνη υποχρέωση των πολιτών είναι να αγωνίζονται ώστε να γίνει το κράτος πανταχού παρών και τα πάντα πληρών μηχανισμός. Είναι περίεργο, δε, ότι ζητούν ατομική ευθύνη του καθενός στον αγώνα για ένα μέλλον με καλύτερη (κατά τους ίδιους) ζωή, αλλά αρνούνται την ατομική ευθύνη στο παρόν για να ζήσουν οι πολίτες και να αγωνίζονται.

Το μέτωπο των αρνητών, όπως όλα τα πράγματα στη ζωή, έχει κοινά χαρακτηριστικά, αλλά και πολλές διαφορές που πηγάζουν από διαφορετικές μεταφυσικές παραδόσεις. Αλλοι πιστεύουν ότι μόνο η πίστη σώζει και άλλοι στον αγώνα. Αλλοι είναι Θωμάδες, που θέλουν να βάλουν το δάχτυλό τους επί τον τύπον των ήλων χωρίς να συνειδητοποιούν ότι τότε θα είναι αργά. Ομως, στις δύσκολες στιγμές της πανδημίας μόνο ο μεγάλος συγγραφέας Νίκος Καζαντζάκης έχει τη σωστή απάντηση: «Ν’ αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω…».

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή» στις 31.10.2020