Μύθοι επικοινωνίας

on . Posted in Ελλάδα


Ένας από τους προσφιλείς νεοελληνικούς μύθους αναφέρεται στις μαγικές επικοινωνιακές ιδιότητες που έχει το ΠΑΣΟΚ. Γύρω από αυτές πλέκονται μύρια παραμύθια: από αόρατες διαπλοκές μέχρι και την θεοποίηση του κ. Λαλιώτη. Ο Γ.Γ. του πράσινου πολιτμπιρό, που ως υπουργός δεν κατάφερε να τελειώσει ούτε έναν εθνικό δρόμο, θεωρείται κάτι σαν Χάρι Πότερ της επικοινωνίας: κάποιος που είναι γεννημένος να κερδίζει εκλογές, άσχετα από την πολιτική και κυρίως οικονομική πραγματικότητα που υπάρχει στη χώρα.

Ο μύθος για τις μαγικές δυνατότητες του ΠΑΣΟΚ ανακυκλώθηκε την περασμένη εβδομάδα με το θέμα της βασιλικής περιουσίας. Ακούστηκαν μύριες θεωρίες συνωμοσίας. Το ΠΑΣΟΚ ήξερε και διοχέτευε πληροφορίες για άλλα ποσά για να παγιδεύσει τη Ν.Δ., ότι χειρίστηκε με μαεστρία το θέμα ότι, ότι, ότι...

Μια εβδομάδα μετά όμως υπήρξε το επικοινωνιακό Βατερλό με τις δημοσκοπήσεις. Το εύλογο συμπέρασμα που προκύπτει είναι το εξής. Αν υπήρχε «μαγικό επικοινωνιακό ραβδί» στο ΠΑΣΟΚ, τότε οι διαρροές της περασμένης εβδομάδας θα μιλούσαν για διαφορά 10 μονάδων, ώστε οι επτά μονάδες να φανούν ως νίκη του ΠΑΣΟΚ κι όχι της Νέας Δημοκρατίας. Αντίθετα, οι διαρροές από το ΠΑΣΟΚ έφερναν τη διαφορά στις 3-5 ποσοστιαίες μονάδες, με αποτέλεσμα το 7% - εκτός του ότι είναι - να φαίνεται και ηχηρό σκαμπίλι. Πώς γίνεται το ίδιο κόμμα να χειρίζεται άριστα το έλασσον (βασιλική περιουσία) και άθλια το μείζον (γκάλοπ), μόνο οι συνήθεις συνομοσιωλογούντες μπορούν να το εξηγήσουν.

Ο κόλαφος της πρόσφατης δημοσκόπησης δείχνει ότι η επικοινωνιακή πολιτική του Κινήματος δεν διαφέρει και πολύ από την πολιτική στα υπόλοιπα θέματα. Κάποια πράγματα του ... «βγαίνουν» και κάποια όχι. Γιατί όμως κάποια πράγματα πετυχαίνουν επικοινωνιακά και κάποια όχι; Επειδή σε κάποια θέματα έχει κάνει πραγματική δουλειά (επί της ουσίας κι όχι μόνο σε επίπεδο δημοσίων σχέσεων) και σε κάποια όχι. Στο θέμα της τρομοκρατίας, για παράδειγμα, υπήρξαν πραγματικά αποτελέσματα και η κυβέρνηση επιβραβεύτηκε στις δημοσκοπήσεις του Σεπτεμβρίου. Στα καυτά θέματα της καθημερινότητας και κυρίως στην οικονομία (όπου δεν τόλμησε να συγκρουσθεί με τις κατεστημένες συντεχνίες του Δημοσίου -δηλαδή με τον εαυτό του) απέτυχε παταγωδώς. Όσο καλή δουλειά προβολής κι αν κάνει, η αποτυχία δεν μπορεί με επικοινωνιακά μακιγιάζ να εμφανιστεί ως επιτυχία- ειδικά σ' εκείνα τα θέματα που ο πολίτης έχει άποψη από πρώτο χέρι.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Απογευματινή» στις 5.12.2002