Ασυλία και στον έλεγχο;

on . Posted in Ελλάδα


Εικόνα πρώτη (παλιά) στο μικρό αεροδρόμιο της Κοζάνης. Οι πληβείοι φορολογούμενοι αυτής της χώρας στέκονται στην ουρά για να περάσουν ένα υποτυπώδη έλεγχο πριν επιβιβαστούν στο αεροπλάνο. Αγέρωχοι οι βουλευτές, νομάρχες, γραμματείς και φαρισαίοι προσπερνούν χαμογελώντας στο ποίμνιο των ψηφοφόρων τους και χωρίς κανένα έλεγχο μπουκάρουν για να καθίσουν στις πρώτες (φυσικά) θέσεις.

Εικόνα δεύτερη (πιο πρόσφατη) στην αίθουσα Τύπου του Λευκού Οίκου. Ο εκπρόσωπος του αμερικανού Προέδρου'Aρι Φλάιτσερ συγχαίρει δημόσια τις αρχές του αεροδρομίου της Ουάσιγκτον, διότι τον υπέβαλαν σε εκτενή έλεγχο πριν επιβιβαστεί στο αεροπλάνο. Βέβαια, αν ήθελε ας αρνιόταν: ολόκληρο το πολιτικο-δημοσιογραφικό σύστημα θα τον ξέσχιζε.

Εικόνα τρίτη, τέταρτη, κ.λ.π. Ωρυόμενος ο πρόεδρος του δημοκρατικού (πάντα) ΔΗΚΚΙ κ. Δημήτρης Τσοβόλας καταγγέλλει τις αρχές του αεροδρομίου «Ελευθέριος Βενιζέλος» για τον ευτελισμό που υπέστη η Δημοκρατία (Παρένθεση: έχετε προσέξει ότι οι πολιτικοί δεν ξευτελίζονται ποτέ; Πάντα η Δημοκρατία την πληρώνει!) Πως επλήγη η Δημοκρατία; Οι αρχές του αεροδρομίου του ζήτησαν να υποστεί ότι υφίστανται οι υπόλοιποι πολίτες: σωματικό έλεγχο. Λίγο καιρό μετά και ο σύντροφός του, ο κ. Σήφης Βαλυράκης αρνήθηκε τον έλεγχο, προφανώς επειδή θεωρεί ότι έχει ασυλία, ή θεωρεί εαυτόν κάτι σημαντικότερο από τους υπόλοιπους πολίτες, ή απλώς φέρει ακέραιη τη σοσιαλιστική νεομαγκιά: «ξέρεις ποιος ήμουν εγώ ρε;». Από κοντά κι έτερος σύντροφος-βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Στ. Βρέντζος: «Ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε; Θα το πω στον Κακλαμάνη».

Βέβαια σε κανένα δεν αρέσει να γίνεται σωματικός έλεγχος. Είναι κουραστικό και ίσως εξευτελιστικό. Μόνο που γίνεται και ισχύει για όλους τους πολίτες όπως ρητά αναφέρεται στον Εθνικό Κανονισμό Ασφαλείας Πολιτικής Αεροπορίας: «κρατικοί επίσημοι και λοιπές προσωπικότητες υπόκεινται σε έλεγχο ασφαλείας». Σύμφωνα με τον ίδιο κανονισμό τα μόνα πρόσωπα που εξαιρούνται είναι: Αρχηγοί κρατών και Εκκλησιών, οι Πρωθυπουργοί και μέλη Κυβερνήσεων ξένων κρατών (εφ' όσον είναι προσκεκλημένοι του Ελληνικού Κράτους) ο Πρωθυπουργός, ο Πρόεδρος της Βουλής και τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου της Ελληνικής Κυβέρνησης, οι Πρόεδροι και Γ.Γ. Διεθνών Οργανισμών (εφ' όσον είναι προσκεκλημένοι).»

Τώρα, αν οι κ.κ. Τσοβόλας, Βαλυράκης και Βρέντζος δεν θέλουν να υπόκεινται σε έλεγχο μπορούν να χειροτονηθούν μπας και γίνουν ποτέ αρχηγοί εκκλησιών, ώστε (σύμφωνα με τον κανονισμό) να εξαιρούνται. Αλλιώς πρέπει να κάτσουν στην ουρά, όπως όλοι οι πολίτες. Νισάφι πια με την μεγαλομανία τους!

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Απογευματινή» στις 11.2.2003