Σύντροφοι κι απολειφάδια

on . Posted in Ελλάδα

Ξεπέρασε κάθε όριο χυδαιότητας η επίθεση του πρωθυπουργού προς τον κ. Πέτρο Τατσόπουλο (Βουλή 11.12.2018). Οχι μόνο για το ύφος της, που θύμιζε παλιά Τρούμπα, αλλά επειδή συνυπήρξε ένα διάστημα με τον γνωστό συγγραφέα. Οχι τώρα που έχει τις προνομίες της κυβέρνησης, ούτε το 2014 που υπήρχε η υπόσχεσή της. Ο κ. Τατσόπουλος συνεργάστηκε με τον ΣΥΡΙΖΑ πριν το κόμμα μπει σε τροχιά εξουσίας κι έφυγε λίγο πριν αρχίσουν κάποιοι (που φωτογραφίζονται στο πόντιουμ του Μαξίμου) να δρέπουν τους καρπούς της. Ως ανεξάρτητος βουλευτής καταψήφισε τον κ. Σταύρο Δήμα για την προεδρία, επειδή «έχω δεσμευτεί στον Τσίπρα και κρατώ τον λόγο μου», όπως είχε εξομολογηθεί τότε στον δημοσιογράφο Γιώργο Παπαχρήστο («Τα Νέα» 12.12.2018).

Θα τον κυνηγούν χρόνια τα αήθη που εκστόμισε ο πρωθυπουργός για τον συγγραφέα. Περισσότερα απ’ όσα κυνηγούν τον κ. Σωτήρη Κούβελα, ο οποίος χαρακτήρισε τους ποιητές «λαπάδες». Πρωτίστως επειδή ο κ. Αλέξης Τσίπρας υπήρξε «σύντροφος» με τον κ. Τατσόπουλο. Μοιράστηκαν πράγματα, ήπιαν μαζί ένα κρασί, βρε αδελφέ! Κι αυτό είναι καλό να το θυμάται ο κ. Δημήτρης Βίτσας, που χασκογελούσε στα πίσω έδρανα όταν ο πρωθυπουργός επαναλάμβανε τα περί «μισής Αθήνας», κι εκείνοι οι φαιδροί που χειροκρότησαν το χυδαιολόγημα. Εχει ο καιρός γυρίσματα και η εύνοια των μοναρχών δεν διαρκεί για πάντα. Ούτε καν οι μοναρχίες, εδώ που τα λέμε...

Τσακώθηκα –τρόπος του λέγειν– με τον κ. Πέτρο Τατσόπουλο πριν γνωρίσει τον κ. Τσίπρα. Τον Μάιο του 2010 παραιτήθηκε από την προεδρία του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου διότι η κυβέρνηση του ζήτησε να περικόψει τις δαπάνες του οργανισμού κατά 35%. Σάρκασα πως η παραίτηση είναι η θαρραλέα απάντηση στις αδικίες της ζωής και της χρεοκοπίας. «Μπορεί να διαφωνήσει κάποιος για την άρνηση του κ. Τατσόπουλου (τα Δ.Σ. κρατικών οργανισμών ενίοτε καλούνται να λαμβάνουν και δυσάρεστες αποφάσεις· πρωτοφανές για την Ελλάδα, αλλά κάποτε θα γινόταν κι εδώ), αλλά δεν μπορεί να τον ψέξει κανείς που αποφάσισε να παραμείνει αριστερός με την ελληνική ερμηνεία του όρου. Στην Ελλάδα, αριστερός σημαίνει να μοιράζεις λεφτά που δεν είναι δικά σου» (26.5.2010). Διαφωνήσαμε, αργότερα, και για την ενιαία τιμή βιβλίου.

Αλλά όσες διαφωνίες κι αν έχει κάποιος μαζί του δεν μπορεί να τον χαρακτηρίσει «απολειφάδι»· πόσο δε μάλλον ο πρωθυπουργός της χώρας στη Βουλή. Ο πολυδιαβασμένος συγγραφέας διαψεύδει διαρκώς με τις παρεμβάσεις του το παράπονο κάποιων περί «σιωπής των διανοουμένων». Εμφανίζει τη σπάνια στα δημόσια πράγματα ιδιότητα να παραιτείται όταν δεν του πάει κάτι. Μπορεί να «τσακωθεί» κάποιος για τις επιλογές του κ. Τατσόπουλου, αλλά το «απολειφάδι» πάει πολύ. Είναι χειρότερο από χυδαιότητα, είναι λάθος, που θα έλεγε και ο Ταλλεϋράνδος.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή» στις 13.12.2018