Απαγόρευση βιβλίου;

on . Posted in MME & πολιτική


«Το όνειρο της Παλαιστίνης» είναι το μυθιστόρημα μιας 15χρονης Ιταλοαιγύπτιας ονόματι Ράντα Γκάζι, ένα βιβλίο που πούλησε 13.000 αντίτυπα στην Ιταλία και τώρα μεταφράστηκε στα Γαλλικά από τον εκδοτικό οίκο «Φλαμαριόν». Το βιβλίο έχει κάποιες ρατσιστικές αιχμές (π.χ. «οι εβραίοι είναι λαός καταραμένος») μπορεί να θεωρηθεί ότι προωθεί το μίσος και τη βία (σε κάποιο σημείο γράφει για ένα βομβιστή αυτοκτονίας ότι «ξόδεψε άδικα τη ζωή τους αφού σκότωσε μόνο πέντε εχθρούς (Σ.Σ.: Ισραηλινούς), αριθμός ασήμαντος») και θα ήταν ένα από τα βιβλία του σωρού αν διάφορες εβραϊκές οργανώσεις της Ευρώπης (π.χ. Κέντρο Σάιμον Βίζενταλ) δεν έκαναν μέγα θέμα ζητώντας από την γαλλική κυβέρνηση την απαγόρευση κυκλοφορίας του! Ζήτησαν να ενεργοποιηθεί ένας νόμος του 1949, ο οποίος απαγορεύει κάθε μορφή έκφρασης που προωθεί τη βία, το έγκλημα και το μίσος.

Η υπόθεση αυτή δείχνει ότι η υπερευαισθησία των γραφειοκρατών που διαχειρίζονται τα κέντρα μνήμης του Εβραϊκού Ολοκαυτώματος, περισσότερη ζημιά κάνουν στην εβραϊκή υπόθεση παρά καλό. Οι απαγορεύσεις βιβλίων (όποιων βιβλίων, ότι ανοησία κι αν προωθούν) ανήκουν σε άλλες εποχές κι άλλα καθεστώτα, εκείνα τα οποία έπρεπε να πολεμούν.

Και το κυριότερο: Μπορεί το Ολοκαύτωμα να έγινε σε βάρος (κυρίως) των Εβραίων, μπορεί να έγινε (κυρίως) από Γερμανούς, ανήκει όμως σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Το «ποτέ πια» είναι οικουμενικό και η διαχείρισή του χρειάζεται μεγαλύτερη προσοχή και όχι πολιτική χρήση...

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Απογευματινή» στις 15.12.2002